Keurmerk, smeurmerk!

Two use of dry and wet

Onduidelijke claims verwarren de consument!

Consumenten vertrouwen keurmerken niet meer, constateert de Autoriteit Consument en Markt (‘ACM’). Er zijn er teveel, en ze zijn te onduidelijk. Is er een oplossing?

Uit onderzoek van ACM blijkt dat consumenten vinden dat ze er vanuit moeten kunnen gaan dat een keurmerk betrouwbaar is, duidelijke informatie geeft en onafhankelijk wordt gecontroleerd. Dat staat haaks op wat consumenten daadwerkelijk van de huidige keurmerken vinden. Er zijn er honderden en sommige worden vooral gezien als een marketingtruc.

De argwaan van consumenten is niet onbegrijpelijk: branche-verenigingen in alle geledingen van de maatschappij stellen zelf-regulering in en keurmerken op, met (onder meer…) als doel de wetgever buiten de deur te houden. Keurmerken etc. zijn dus niet speciaal bedoeld voor het welzijn van de consument. Dat gezegd zijnde,  is die zelfregulering niet helemaal consequentieloos, aangezien die regels vaak wèl kunnen worden beschouwd als de (maatschappelijke) norm waaraan een partij moet voldoen. Handelen in strijd met die normen kan een onrechtmatige daad opleveren.

Maar dan zijn er natuurlijk ook nog diverse partijen die een pseudo-keurmerk hanteren, met onduidelijke criteria. Van het laatste getuigen met name de vele berichten rondom het ‘Puur&Eerlijk’-label van Albert Heijn, en de producten die onder die naam werden verkocht (al is ‘Puur&Eerlijk’ ondertussen alweer afgeschaft).

Het probleem met het semi-keurmerk van Albert Heijn was, dat AH zelf de criteria ervoor had opgesteld, en die criteria bovendien nogal ruimhartig interpreteerde (althans volgens ‘voedsel-waakhond’ Food Watch). Zo kreeg volgens Food Watch “een scharrelkip die een beroerd leven achter de rug heeft, het puur&eerlijk merk net zo makkelijk als haar biologische zusje”. Maar wat betekent het als een supermarkt door slimme naamgeving iets suggereert? Is er dan sprake van misleiding, of van geoorloofde reclame?

Interessant genoeg, vindt de ACM “dat vooral marktpartijen en brancheorganisaties zelf, samen met consumentenorganisaties, stappen zouden moeten zetten om te komen tot een kader voor het oprichten en beheren van keurmerken”. Zelfregulering dus, wat precies is wat kwaaie pier Albert Heijn al deed. Misschien dat de consument nog maar een tijdje wantrouwig moet blijven.

Enfin, lees het persbericht van de ACM hier, of zie Keurmerken.net, met alle nep-keurmerken op een rijtje.

(Vragen? Neem contact op met erik.devos@kracht-advocatuur.com)

Advertenties

Over krachtblog

Advocatenkantoor in Amsterdam, gespecialiseerd in Intellectuele Eigendom en effectieve procedures.
Dit bericht werd geplaatst in Aansprakelijkheid, Maatschappij, Marketing, Onrechtmatige daad en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s