Kuifje en de feiten

kuifje_2

Van tijd tot tijd staan er berichten in de krant over de manier waarop politici tegenwoordig politiek lijken te bedrijven, de zogeheten ‘feitenvrije politiek‘. Bij deze vorm van politiek worden aantrekkelijke beeldspraak en snedige uitdrukkingen ingezet om een probleem te signaleren en de dadendrang van de politicus in kwestie te benadrukken. Dat een probleem misschien niet is wat het lijkt en dat de betreffende politicus er niets aan kan of zal doen, is van ondergeschikt belang; waar het om gaat is beeldvorming.

Bij conflicten, en zeker als het op rechtszaken aankomt, is het nogal eens net zo. Partijen beweren van alles, maar die stellingen vinden geen steun in de feiten. Soms is de oorzaak dat de feiten onduidelijk zijn, soms is de oorzaak dat een partij haar eigen beweringen aanziet voor feiten (in iedereen schuilt een moderne politicus, vrees ik).

Ik las een recente blog waarin de juriste mr. Van Leijen op het belang van tijdige en deugdelijke administratie wijst. Verdwenen stukken kunnen vaak alleen met de grootst mogelijke moeite weer boven tafel komen. “Oud-medewerkers moeten soms opgespoord worden om nog eens in hun geheugen te graven”, schrijft ze, “foto’s worden losgetroggeld van de plaatselijke krant, de buurvrouw of een enthousiaste amateur-fotograaf, dozen gebak gaan naar de Buitendienst en het archief.” Want zonder feiten krijgt niemand gelijk.

In IE-zaken speelt dit ook regelmatig. In de loop van de tijd worden er werken gemaakt door verschillende samenwerkende partijen, zodat de rechten op het werk al van aanvang af over verschillende partijen verdeeld zijn. Wie wat gedaan heeft en wie welke IE-rechten toekomen, is nogal eens niet of nauwelijks meer te achterhalen. Vaak ook zijn de IE-rechten al bij voorbaat deels of geheel overgedragen. Als dat alles niet goed is vastgelegd, is het gevolg bij conflicten dat partijen elkaar om de oren proberen te slaan met rechten die ze niet hebben.

Een opvallend voorbeeld van een feitenvrije claim is de rechtszaak van Kuifje-erfgenamen tegen de Nederlandse Kuifje-fanclub ‘Het Hergé Genootschap’. De erfgenamen van Kuifje-tekenaar Hergé gaan al sinds jaar en dag achter iedereen aan die zonder toestemming (en dus: zonder betaling…) afbeeldingen van Kuifje gebruikt. Zelfs de Nederlandse fanclub moest betalen voor het gebruik van tekeningen ten behoeve van het fanclubblad (met een oplage van ongeveer 600 exemplaren, die per post onder de leden worden verspreid).

Zoals hier, hier, en hier valt te lezen, zijn de Hergé-erfgenamen van een koude kermis thuisgekomen. In de loop van de rechtszaken voor de Haagse rechter bleek dat de oude Hergé een deel van zijn auteursrechten al lang, lang geleden had overgedragen aan zijn uitgever, de firma Casterman. De Hergé-erven hebben dus niets te eisen; en sterker nog, hebben jarenlang op grond van gepretendeerde rechten vergoedingen gevorderd, en het zou best eens kunnen dat er nu her en der partijen opstaan die de betaalde vergoedingen terug willen hebben…

Van politieke beeldvorming naar juridische beeldvorming lijkt zo maar een kleine stap, maar uiteindelijk moet de conclusie toch luiden dat er vooralsnog gelukzalig weinig feitenvrije rechtspraak is. Interpretaties en beweringen zijn niet hetzelfde als schriftelijke afspraken en contracten. Een loze stelling is niet hetzelfde als een goed onderbouwde claim. Na al die jaren valt er nog veel te leren van de kleine reporter!

Lees de Kuifje-uitspraak van het hof ‘s-Gravenhage via Boek9.nl of IE-Forum.nl

Advertenties

Over krachtblog

Advocatenkantoor in Amsterdam, gespecialiseerd in Intellectuele Eigendom en effectieve procedures.
Dit bericht werd geplaatst in Auteursrecht, Effectief procederen, Maatschappij en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Kuifje en de feiten

  1. Pingback: Kunst… omdat het moet! | Kracht advocatuur juridische blog

  2. Pingback: Liever geen grote woorden | Kracht advocatuur juridische blog

  3. Pingback: Kuifje op de rotsen | Kracht advocatuur juridische blog

  4. Jules Vismale zegt:

    Kuifje is een fanatieke jongeman die strijd voor rechtvaardigheid, wars is van corruptie, op misadigers jaagt maar ook vergevingsgezind kan zijn. In sommige verhalen, Eigenlijk is Kuifje geen echte reporter, kwam hij nogal onsympathiek over omdat hij van jagen hield, gewelddadig kon zijn naar talloze vijanden en stukken sterker was dan zij en een paar keer komischer was dan zijn latere vrienden omdat Kuifje blijkbaar niet echt leefde.
    Kapitein Archibald Haddock is een vaderlijke maar vloekende dronkaard maar ook best grappig, de twee detectives Jansen en Janssen zijn nogal onhandig, echte blunderaars, ze praten steeds achterstevoren en zetten constant allerlei extremisten voor schut, professor Trifonius Zonnebloem is erg hardhorend en verstrooid maar een geniale uitvinder en vreemd genoeg nogal gek op kenau-achtige vrouwen, Bobbie is een trouwe hond, wil graag schoon zijn maar hij is dol op whisky en Bianca Castafiore is een vrouw met een oorverdovende stem die iedereen op de vlucht jaagt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s